طراحی اتاقک:
بدنه اصلی یک محفظه اکسیژن هیپرباریک یک محفظه مهر و موم شده استوانه ای یا مربعی است. درب محفظه از یک ساختار هوابند چند لایه (مانند درب هوابند یا درب هیدرولیک)-استفاده میکند. فضای داخلی مجهز به صندلی، روشنایی و تجهیزات ارتباطی است. دیوارهای محفظه باید 1.5-3 اتمسفر (ATA) فشار را تحمل کنند و مواد مورد استفاده عمدتاً فلزات یا مواد کامپوزیتی ویژه مقاوم در برابر فشار-و مقاوم در برابر خوردگی هستند.
سیستم تامین اکسیژن:
اکسیژن از طریق ماسک، کلاه ایمنی یا از طریق انتشار کامل محفظه-تامین میشود. محفظههای یک نفره-معمولاً از فشار اکسیژن خالص استفاده میکنند، در حالی که اتاقهای چند نفره از هوای تحت فشار همراه با استنشاق اکسیژن ماسک استفاده میکنند تا اطمینان حاصل شود که بیماران اکسیژن را با غلظت بیش از 95 درصد در یک محیط فشار بالا استنشاق میکنند که به طور قابلتوجهی محتوای اکسیژن محلول در خون را افزایش میدهد.
سیستم کنترل ایمنی:
شامل سنسورهای فشار، تنظیمکنندههای دما و رطوبت، دستگاههای اعلام حریق، و شیرهای فشار اضطراری برای اطمینان از فشار پایدار و عدم خطرات ایمنی در طول درمان است. بیشتر اتاقها مجهز به پنجرههای شفاف برای نظارت{1}}در زمان واقعی توسط کارکنان پزشکی هستند.
