اتاق‌های اکسیژن هیپرباریک عمدتاً به سه دسته تقسیم می‌شوند: اتاق‌های-تک‌نفره، اتاق‌های چند-نفره، و اتاق‌های نوزاد، که هر کدام برای سناریوهای مختلف پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی مناسب هستند.
محفظه اکسیژن هیپرباریک تک نفره: ساخته شده از شیشه اکریلیک یا مواد کامپوزیت، دارای ساختار فشرده، عملکرد ساده و طراحی فشار با گزینه‌های فشار متوسط و کم برای اطمینان از ایمنی است. این اتاق مجهز به ارتباطات، روشنایی و سیستم کنترل محیطی اولیه است. در درجه اول برای اکسیژن درمانی شخصی و مراقبت های بهداشتی در مراقبت های بهداشتی خانگی، سالن های زیبایی یا کلینیک های کوچک استفاده می شود.
محفظه اکسیژن هایپرباریک چند نفره: ساخته شده از فولاد، می تواند چندین بیمار را به طور همزمان درمان کند. مجهز به نظارت جامع علائم حیاتی، تهویه مطبوع، حفاظت در برابر آتش، و سیستم‌های دریافت/دود اکسیژن، دارای عملکردهای پیچیده و راندمان بالای تصفیه است. عمدتاً در بیمارستان‌های عمومی بزرگ، مراکز توانبخشی و سایر مؤسسات پزشکی برای رفع نیازهای{3}}درمان بالینی در مقیاس بزرگ استفاده می‌شود.
اتاقک اکسیژن هیپرباریک نوزاد: به طور خاص برای نوزادان و کودکان خردسال طراحی شده است، اندازه کوچکی دارد و از مواد ایمن و غیر سمی استفاده می کند. کنترل فشار و غلظت اکسیژن دقیق تر است و مجهز به پنجره مشاهده نوزاد و رابط پرستاری اختصاصی است. این برای بیمارستان‌های اطفال برای درمان خفگی نوزادان، انسفالوپاتی ایسکمیک هیپوکسیک-و سایر شرایط مرتبط مناسب است.
